عز الدين حسينى زنجانى

297

حكمت فاطمى (تلخيص شرح خطبه حضرت زهرا ع) (فارسى)

ابْنَةُ نَذِيرٍ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ فَاعْمَلُوا إنّا عامِلُونَ وَ انْتَظِرُوا إِنّا مُنْتَظِرُونَ . ترجمه سپس به طرف انصار توجه فرمود و چنين گفت : اى بزرگ مردان ! و اى بازوان ملت و نگهبانان اسلام ! اين كوتاه‌بينى و سست‌نگرى در حق من چرا ؟ و اين خواب‌آلودگى در برابر ستمى كه به من مىرود چرا ؟ آيا رسول خدا صلى الله عليه و آله پدرم نمىگفت : احترام مرد را در فرزندانش نگاه داريد ؟ چه زود حادثه بار آورديد ! و چه با شتاب بيراهه رفتيد ! با اين كه شما توانايى انجام مقصد مرا داريد و نيروى كافى در جهت دست‌يابى به هدف مرا داريد . آيا مىگوييد : محمد صلى الله عليه و آله را مرگ درگرفت ؟ و ( همه چيز تمام شد و خاندان نبوت گم شد ؟ ) آرى ، مرگ او حادثهء بزرگى بود كه اثر آن همه جا را گرفت ؛ شكافش آشكار گرديد ؛ پيچيدگى آن ، همه‌گير شد ؛ با غيبتش روى زمين تيره گشت ؛ ستارگان در مصيبتش گرفته شدند ؛ آرزوها به آخر رسيد ؛ كوه‌ها فروتنى كرد ؛ حريم‌ها در شكست و حرمت‌ها به هنگام مرگش درهم ريخت . فقدان پيامبر - به خدا - فاجعهء بزرگ و مصيبتى بس عظيم است ، كه هم‌چون مصيبت سختى و بدبختى مثل او نيامده است . اين كتاب خدا - عزّ وجلّ - در خانه‌هاى شماست ، كه در صبح و شام ، بلند و آهسته ، و به صورت عادى و يا با لحن مطبوع مىخوانيد كه مىگويد : قبل از پيامبر هم بر پيامبران گذشته حادثهء حتمى و قطعى ( مرگ ) جارى شده : نيست محمد جز اين كه پيامبر است و پيش از او پيامبرانى آمده‌اند [ و رفته‌اند ] پس اگر او بميرد و يا كشته شود ، شما به پيشينهء خود ( جاهليت ) خواهيد برگشت ؛ شما